ورزش سافتبال : Women's Softball - Sydney 2000 Summer Olympic Games - شبکه‌ما

ورزش سافتبال  : Women's Softball - Sydney 2000 Summer Olympic Games    [سافتبال] سافتبال (به انگلیسی: Softball) یک ورزش گروهی است که از بیسبال ریشه‌گرفته و در برخی کشورها به‌ویژه...

ورزش سافتبال : Women's Softball - Sydney 2000 Summer Olympic Games

دسته بندی ها:
توضیحات:

ورزش سافتبال  : Women's Softball - Sydney 2000 Summer Olympic Games 
 

سافتبال

سافتبال (به انگلیسی: Softball) یک ورزش گروهی است که از بیسبال ریشه‌گرفته و در برخی کشورها به‌ویژه ایالات متحده آمریکا بسیار پرطرفدار است.

سافت‌بال در سال ۱۸۸۷ توسط جرج هنکوک به عنوان یک ورزش زمستان و نوعی از بیسبال که بتوان در داخل سالن بازی کرد، در شیکاگو، ایالت ایلینوی ابداع شد.

شیوه بازی سافتبال
در بازی سافت‌بال توپی به قطر ۱۱ تا ۱۲ اینچ (۲۸ تا ۳۰/۵ سانتیمتر) توسط بازیکنی به نام «پیچر» به سوی بازیکنی از تیم حریف که «بتر» نام دارد، پرتاب می‌شود. او با یک چوب دایره‌وار و نرم که بت نامیده می‌شود، به توپ ضربه می‌زند.

بازیکنان تیم مدافع برای دریافت توپ در جای جای زمین موضع گرفته‌اند. اگر یکی از بازیکنان تیم مهاجم بتواند قبل از گرفته شدن توپ توسط بازیکنان تیم مقابل، سه علامت مشخص شده در زمین را که بیس نام دارند لمس کرده و در نهایت دست خود را به جایی که در انتهای مسیر مشخص شده بگذارد، امتیاز به نام تیم آنها به ثبت خواهد رسید. «بتر» باید پس از پرتاب توپ توسط پیچر حرکت خود را شروع کند.

سافت‌بال مستقیماً از بیسبال ریشه‌گرفته. به همین جهت بیسبال را در تقابل با سافت بال، هارد بال هم می‌نامند.

سافتبال

پیدایش سافتبال

توپ سافتبال
دانشجویان دانشگاه‌های هاروارد و ییل برای شنیدن گزارش رادیویی یک مسابقه فوتبال در باشگاه قایقرانی فارگارت جمع شده‌بودند. پس از این که نتیجه مسابقه مشخص شد و پول شرط‌بندی پرداخت شد. یک دانشجوی ییل یک دستکش بوکس را سمت یکی هوادار هاروارد پرتاب کرد. او هم چوبی برداشت تا او را بزند. جرج هانکوک فریاد زد که به جای دعوا توپ بازی کنید. او دستکش بوکس را برداشت، آن را گره زد و به شکل یک توپ درآورد. از دسته جارو هم به عنوان چوب بازی استفاده کرد. به این ترتیب اولین مسابقه سافت‌بال در روز ۱۶ سپتامبر ۱۸۸۷ در باشگاه قایقرانی فارگارت برگزار شد و با امتیاز ۴۴–۴۰ به پایان رسید.

جرج هانکوک یک هفته بعد توپ دستکشی را ارتقا بخشید و چوبی کوچکتر از چوب بیسبال درست کرد.

جرج هنکوک در این اندیشه بود که بازیکنان بیسبال با این بازی بتوانند در طول زمستان هم این ورزش را در داخل سالن بازی کرده و آمادگی خود را حفظ کنند. توپی که او ساخت نرم بود و زیاد ارتفاع نمی‌گرفت و برای گرفتن آن نیاز به دستکش نبود. باشگاه فاراگات به مرکز این ورزش تبدیل شد و یک سال بعد این بازی با نام «اوت دُر-این» به بیرون راه یافت. نخستین مجموعه قوانین سافت‌بال دو سال بعد در ۱۸۸۹ به چاپ رسید.

سافتبال

پیشرفت ورزش سافتبال
نام سافت بال در ۱۹۲۶ پیداشد. قبل از آن از نام‌های پامپ‌کین بال (کدوتنبل) و بیسبال داخل سالن استفاده می‌شد. نام‌های دیگر هم کیتن‌بال (بچه گربه)، دایاموند بال (لوزی و زمین بیسبال) و ماش بال (بلال) بودند.

در دهه ۱۹۳۰ سافت بال در سراسر ایالات متحده بازی می‌شد و در ۱۹۳۴ «شورای همسان سازی قوانین سافت‌بال» شکل گرفت.

البته توپ ۱۶ اینچی هانکوک و باشگاه فاراگات جای خود را به یک توپ دوازده اینچی داد که در مسابقاتی که در سال ۱۸۹۵ توسط سر لوئیس رابر برای آتش نشانان برگزارشد، استفاده شده‌بود. امروزه از توپ ۱۶ اینچی فقط در شیکاگو استفاده می‌شود.

در ۱۹۳۹ این ورزش وارد استرالیا شد. پس از جنگ جهانی دوم هم سربازان کانادایی سافت‌بال را به هلند بردند. سافت‌بال در ۱۹۶۳ وارد انگلیس شد و اولین لیگ سافت‌بال زنان بریتانیا در ۱۹۸۲ شکل گرفت.

سافتبال

مسابقات بین‌المللی سافتبال
مسابقات جام جهانی سافت بال هر چهار سال یک‌بار برگزار می‌شود. در رده مردان تیم ملی نیوزیلند با پیروزی در سه دوره اخیر مسابقات قهرمان جهان است. در رده جوانان استرالیا با قهرمان در سه دوره اخیر مسابقات، تیم اول دنیاست.

در سافت بال زنان تیم ملی آمریکا هر چهار دوره المپیک را فتح کرده و با پیروزی در ۶ دوره اخیر جام جهانی قدرت بی چون و چرای این رشته‌ورزشی است. در گروه سنی جوانان هم تیم ملی سافت بال زنان ژاپن قهرمان دو دوره اخیر مسابقات جام جهانی شده‌است.

از المپیک ۱۹۹۶ آتلانتا که مسابقات در مهد رشته ورزشی سافت بال و بیسبال برگزار می‌شد این دو رشته ورزشی هم در تقویم المپیک قرار گرفتند. مقرر شد تا مسابقات سافت‌بال در گروه بانوان و بیسبال در گروه آقایان برگزار شود. هر چهار دوره المپیک در رشته سافت‌بال با قهرمانی آمریکا به پایان رسید.

در جلسه سال ۲۰۰۵ کمیته بین‌المللی المپیک در سنگاپور برای تعیین میزبانی المپیک ۲۰۱۲، این دو رشته اولین قربانیان سیاست کاهش و جلوگیری از گسترش تعداد ورزش‌کاران و مسابقات و رشته‌های ورزشی المپیک شدند.

سافتبال

محبوبیت سافتبال
سافت بال در بیش از صد کشور برگزار می‌شود. در حال حاضر صدوسیزده کشور مستقل عضو فدراسیون بین‌المللی سافت‌بال هستند.

این ورزش در آمریکا بیشترین تعداد بازیکنان را در میان تمام رشته‌های ورزشی دارد. حدود چهل میلیون آمریکایی حداقل یک‌بار در سال در یک مسابقه سافت‌بال شرکت می‌کنند. در بسیاری از شهرهای آمریکا تیم‌های سافت‌بال توسط میکده‌ها سازمان‌دهی می‌شوند. به همین جهت اصطلاح لیگ_آبجو سافت‌بال رایج شده‌است. اکثر تیم‌هااز بازیکنان مرد و زن به‌طور مختلط با سطوح مهارتی بسیار متفاوت سود می‌برند. تقریباً تمام این لیگ‌ها سافت بال «اسلوپیچ» را بازی می‌کنند.

علاوه بر آمریکا سافت‌بال در ژاپن، استرالیا، نیوزلند، چین، تایوان، کانادا، کوبا و ایتالیا هم محبوبیت زیادی دارد.

سافتبال


Softball is a variant of baseball played with a larger ball on a smaller field. It was invented in 1887 in Chicago, Illinois, United States as an indoor game. It was at various times called indoor baseball, mush ball, playground, softball, kitten ball, and because it was also played by women, ladies' baseball. The name softball was given to the game in 1926, because the ball used to be soft.

A tournament held in 1933 at the Chicago World's Fair spurred interest in the game. The Amateur Softball Association (ASA) of America (founded 1933) governs the game in the United States and sponsors annual sectional and World Series championships. The World Baseball Softball Confederation (WBSC) regulates rules of play in more than 110 countries, including the United States and Canada; before the WBSC was formed in 2013, the International Softball Federation filled this role. Women's fast pitch softball became a Summer Olympic sport in 1996, but it and baseball were dropped from the 2012 Games; they will be reinstated for the 2020 Games.

There are three types of softball. In the most common type, slow-pitch softball, the ball, which can measure either 11 or 12 inches in circumference depending on gender and league, must arch on its path to the batter, and there are 10 players on the field at once. In fastpitch softball, the pitch is fast, there are nine players on the field at one time, and bunting and stealing are permitted. Modified softball restricts the windmill windup of the pitcher, although the pitcher is allowed to throw as hard as possible with the restricted back swing. Softball rules vary somewhat from those of baseball. Two major differences are that the ball must be pitched underhand—from 46 ft (14 m) for men or 43 ft (13.1 m) for women as compared with 60.5 ft (18.4 m) in baseball—and that seven innings instead of nine constitute a regulation game.

Despite the name, the ball used in softball is not very soft. It is about 12 in (30.5 cm) in circumference (11 or 12 in for slow-pitch), which is 3 in (8 cm) larger than a baseball. Softball recreational leagues for children use 11-inch balls until they participate in travel ball around age 12 and adjust to a 12 inch sized ball. The infield in softball is smaller than on an adult or high school baseball diamond but identical to that used by Little League Baseball; each base is 60 ft (18 m) from the next, as opposed to baseball's 90 ft (27 m). In fast pitch softball the entire infield is sand, whereas the infield in baseball is grass except at the bases which are sand.